sanalbasin.com üyesidir

HAYAL ETMEK , BAŞARMAK ...!

Bir işe sevdalan yeter...! Basaramayacagin hiç bir şey yoktur...!
HAYAL ETMEK , BAŞARMAK ...!
işe sevdalan yeter...! Basaramayacagin hiç bir şey yoktur...! Ancak bununla bitiyor mu ? Tabiiki hayır...! Başarı takdir edilmediği sürece yaptığın işin hiç bir anlamı yada değeri olmadığını söylemek isterim. Cocuklugumda ve Gençliğimde gerekli şartlar olmadığı için çok şeyi sevmeme rağmen hayallerimi gerçeğe ceviremedim. Mesela müziğe ve insaat islerine çocuk yaşlardan beri aşıktım... orta okul ve lisa yıllarımda yaz tatillerinde insaatlarda getir götür işlerinde çalışırdım. O insaatlarda çalışırken ileride hep inşaat mühendisi olmayı hayal ederdim . Ve tabiiki müzik , vazgecilmezimdi... yaz tatillerinde kazandığım üç beş kuruş ile cok iyi olmayan bir ORG almıştım... Ve Rahmetli babam ayakları ile kırmıştı... Aslında kırılan ORG değildi... Hayallerimdi...! Ve Üniversite sınavlarında YILDIZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ inşaat müh. Bölümünü kazanmıştım. Ama olanaklar sebebi ile okulumu 2. Sınıfta dondurdum. Hayat zor olduğunu daha yeni anlamıştım , çünkü artık iki kişiydim (evlenmistim) ... daha sonra çocuğum dünyaya geldi...! Bu arada nasıl olduysa bir dostumun evinde istemediği ve çöpe atmak üzereyken gördüğüm bir ORG geçti elime. Ve artık o ORG u kıracak babam yoktu...! Insaatlarsa çalıyordum bu arada USKUDAR MUSIKI CEMIYETI üyesi olmuştum. Ve müzik adına ne öğrendiysem orda ogrenmistim... Be artık bir düğün salonunda hafta sonları müzik yapıyor ve parada kazanıyordum. Kısaca sevdiğim aşık olduğum işi yapıyordum. Aradan geçen yıllar beni ALBUMLER yapmaya kadar getirdi... Fazla uzatmayacağım istediğim paraları alıyor işten başımı kaldıramıyordum. 'taki 2014 teki bir organizasyonda CALGICI denilip HAKIR görülene kadar. :( ve O gün karar verdim prof. Müzik yapmamaya... 2014 te elime geçen bir fırsatla tekrar okuluma döndüm ve 2016 da artık bir INSAAT MUH. olmustum... O günden beri insaat sektöru içerisinde çalışıyorum. Ve bu sektörde de gördüm ki baba parasıyla müteahhitlik yapan cahil lerin bana bakış açısı müzik hayatimdakinden farklı olmadı...!!! Şu an 49 yaşıma geldim. Ve anladım ki benim takdire şayan çabalarım hiç bir zaman TAKDIR edilmedi...!!! SEN köyden cik zor hayat yasa ALBÜMLER YAP... 45 YAŞINDA UNI. bitir MÜHENDIS ol... ama TAKDIR edilme..! Konu PARA değil...!! Her zaman her sektörde meslektaşlarımdan daha çok paralara çalıştım.. Ama mutlu olmadım. Konu bu...!!! Şimdi yeterli birikimim ile cok rahat bir hayat yaşıyorum ama bu defa ben borumu otturuyorum... Nasıl mı??? Müzisyenlere saygı ile yaklaşarak.... Cahil müteahhitlere hayat dersi vererek... Ama durmak yok... Müziği elbette yapıyorum ama evimde eşime ve dostlarıma... insaata gelince orada da durmak yok ama benim şartlarımla... Biliyorum benden daha zor şartlarda olanlar elbette vardır... sözüm onlara...!!! Hayallerinizin peşinden gidin.. Çünkü herkes ölecek...!!! Ama Ata sözünde dediği.gibi... YIGIT OLUR NAMI KALIR.... Serdar Vural 22/05/2020 izmir

Yorumlar

Yorum yazabilmek için giriş yapın. Henüz kayıt olmadıysanız yeni hesap oluşturun.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!